Unicef: «Ταϊζουμε» βία τα παιδιά μας

 – avgi.gr

Η ατζέντα του 2030 για την παιδική προστασία – 300 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας 2 έως 5 ετών έχουν υποστεί βίαιη πειθάρχηση στο σπίτι και 176 εκατομμύρια έχουν υπάρξει θύματα ενδοοικογενειακής βίας. *732 εκατομμύρια μαθητές έχουν δεχθεί σωματική τιμωρία και 130 έχουν πέσει θύματα bulling – 607 εκατομμύρια παιδιά δεν απολαμβάνουν θεσμικής προστασίας και είναι εκτεθειμένα σε διάφορες μορφές βίας

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΗΛΕΚΤΡΑ ΒΙΣΚΑΔΟΥΡΑΚΗ

Κάθε μέρα 80 παιδιά ηλικίας έως πέντε ετών πέφτουν θύματα ξυλοδαρμού. Κάθε επτά λεπτά ένας έφηβος χάνει τη ζωή του. Αυτή είναι μια τραγική καταγραφή που μας έρχεται από κάθε γωνιά του κόσμου για να μας υπενθυμίσει ότι τα παιδιά παραμένουν σε μεγάλο βαθμό απροστάτευτα με τον ΟΗΕ να καλεί τα κράτη να επιταχύνουν τις παρεμβάσεις για την εξασφάλιση της παιδικής προστασίας. Και μάλιστα την ίδια στιγμή που στη χώρα μας αποτροπιασμό προκαλούν οι βιασμοί των παιδιών στη Λέρο από τους γονείς τους, αλλά και το χέρι που όπλισε τον 26χρονο στη Ζάκυνθο εξαιτίας της κακοποίησης που υφίστατο ο ίδιος και τα αδέλφια του από τον πατέρα τους.

Αυτά τα αποκρουστικά περιστατικά μπορεί να συμβαίνουν στην διπλανή πόρτα. Την αφετηρία τους έλκουν όχι μόνον από την διαστροφή του κακού γονέα, αλλά και από την ανοχή στην άσκηση βίας εις βάρος των παιδιών. Πρόσφατες εκθέσεις της UNICEF δείχνουν πως σε πολλές κοινωνίες ανά τον κόσμο η βία κατά των παιδιών συχνά θεωρείται ως κάτι είτε αναγκαίο είτε αναπόφευκτο, που σιωπηρά γίνεται αποδεκτό λόγω της κοντινής σχέσης του δράστη με το θύμα. Συχνά το περιστατικό υποβαθμίζεται ως κάτι ασήμαντο. Το θύμα σκεπάζει με το πέπλο της σιωπής τη μνήμη της βίας λόγω είτε της ντροπής ή του φόβου που αισθάνεται. Ενώ σε περιπτώσεις αντεκδίκησης το δίκιο του θύματος εξαλείφεται.

Φυσική τιμωρία από την κούνια…

Σε παγκόσμια κλίμακα, έρευνες καταγράφουν ότι 1,1 εκατομμύριο γονείς και τροφοί δηλαδή ένας στους 4 πιστεύουν ότι είναι αναγκαία η φυσική τιμωρία των παιδιών ως μια μορφή πειθάρχησης. Κατά συνέπεια και όπως δείχνει έκθεση της UNICEF, τρία στα τέσσερα παιδιά ηλικίας 2 έως 4 ετών παγκοσμίως, δηλαδή 300 εκατομμύρια παιδιά έχουν υποστεί βίαιη πειθάρχηση (φυσική βία ή ψυχολογική επίθεση) από τους γονείς τους ή από τις τροφούς τους στο σπίτι. Σύμφωνα με στοιχεία από 30 χώρες, περί το 50% των βρεφών από 12 έως 23 μηνών έχουν υποστεί σωματική ή λεκτική βία στο σπίτι.

Δεν είναι λίγα τα παιδιά τα οποία έχουν εμμέσως επηρεαστεί από τη βία μέσα στο σπίτι. Σε παγκόσμια κλίμακα ένα στα τέσσερα παιδιά με ηλικία κάτω των 5 ετών (περίπου 176 εκατομμύρια) ζουν με τη μητέρα τους, η οποία έχει υπάρξει πρόσφατα θύμα ενδοοικογενειακής βίας. Συχνά είναι τα φαινόμενα σε χώρες όπως η Αίγυπτος, η Τυνησία και η Γκάνα και εν γένει σε φτωχές χώρες.

Βία στο σχολείο

Η βία δεν περιορίζεται μόνο στο σπίτι, αλλά εισβάλλει και στις σχολικές αίθουσες, αφού σε πολλές χώρες δεν θεωρείται παράνομη η άσκηση βίας. Αντιθέτως, εκλαμβάνεται ως μέσο πειθάρχησης που επιβάλλουν οι δάσκαλοι στους μαθητές. Αυτό έχει ως συνέπεια 732 εκατομμύρια παιδιά σε σχολική ηλικία -δηλαδή το 50% του παγκόσμιου πληθυσμού της ηλικιακής κατηγορίας από 6 έως 17 ετών- να ζουν σε χώρες όπου η βία να θεωρείται συνηθισμένο μέσο πειθάρχησης.

Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε τον εκφοβισμό των παιδιών από συμμαθητές τους (bullying). Σύμφωνα με στοιχεία της UNICEF περί τους 130 εκατομμύρια έφηβοι ηλικίας 13 έως 15 χρονών σε παγκόσμια κλίμακα έχουν υποστεί τον εκφοβισμό. Ανάμεσα σε 39 χώρες, το φαινόμενο είναι συνηθισμένο σε Λετονία, Λιθουανία, Ρωσία. Στην 21η θέση της κατάταξης βρίσκεται η Ελλάδα και στην τελευταία η Σουηδία.

Το 2003, για την αντιμετώπιση του φαινομένου, το υπουργείο Παιδείας της Κροατίας σε συνεργασία με τη UNICEF εφάρμοσαν το πρόγραμμα για το ασφαλές και ενεργό σχολικό περιβάλλον ως μια προσπάθεια αντιμετώπισης της βίας στα σχολεία. Το πρόγραμμα διήρκησε τέσσερα χρόνια, όπου η κοινωνία ενημερώθηκε για τις επιπτώσεις του φαινομένου στα παιδιά. Αυτά συμμετείχαν σε διάφορες βιωματικές δράσεις, για να εμπεδωθεί στη συνείδησή τους ότι το σχολείο λειτουργεί ως φυσικό περιβάλλον, που όχι μόνο προστατεύει τους μαθητές, αλλά ενισχύει τη μόρφωσή τους. Η αξιολόγηση του προγράμματος έδειξε ότι μειώθηκαν στο μισό τα φαινόμενα ενδοσχολικής βίας. Τα θετικά αποτελέσματα του προγράμματος φάνηκαν και σε άλλες χώρες που εφαρμόστηκε όπως Βουλγαρία, Καζακστάν, Μαυροβούνιο, Σερβία, Σλοβενία.

Χωρίς προστατευτικό πλαίσιο

Όμως τα περισσότερα παιδιά παραμένουν απροστάτευτα. Εκτιμάται ότι παγκοσμίως 607 εκατομμύρια παιδιά ηλικίας έως 5 ετών δεν απολαμβάνουν θεσμικής προστασίας και άρα να είναι εκτεθειμένα σε διάφορες μορφές βίας. Επίσης, τα μισά παιδιά ηλικίας 6 έως 17 ετών, που αντιστοιχούν σε 732 εκατομμύρια και ζουν σε 73 χώρες είναι επίσης απροστάτευτα, καθώς η σωματική τιμωρία δεν είναι πλήρως απαγορευμένη. Πολύ συχνό είναι το φαινόμενο βίας εις βάρος των αγοριών και κοριτσιών από τους δασκάλους τους σε Ινδία, Αιθιοπία, Περού και Βιετνάμ. Γι’ αυτόν τον λόγο η UNICEF τον Νοέμβριο του 2017 παρουσίασε τον οδηγό θετικής πειθάρχησης. Ξεκίνησε σειρά σεμιναρίων σε χώρες που παρατηρείται έντονα το φαινόμενο της βίας κατά των παιδιών στο σχολείο εκπαιδεύοντας τόσο τους δασκάλους, όσο τους γονείς και τους ιερείς δίνοντας έμφαση στη βελτίωση της κοινωνικής συμπεριφοράς των παιδιών, προκειμένου να αποφεύγεται η φυσική τιμωρία.

Ταυτόχρονα, η UNICEF με συνεχείς παρεμβάσεις της ζητά από τα κράτη να υιοθετήσουν νομοθετικό πλαίσιο και πολιτικές δράσεις για την προστασία των παιδιών και των εφήβων από όλες τις μορφές βίας ως αναγκαία προϋπόθεση για τη διαμόρφωση ενός προστατευτικού περιβάλλοντος. Πρέπει, όμως, να σημειωθεί ότι είναι περιορισμένη η καταγραφή περιστατικών βίας εις βάρος των παιδιών, κυρίως γιατί αυτά φοβούνται να προσφύγουν στις αρμόδιες αρχές καταγγέλλοντας τη σωματική κακοποίηση, αφού οι θύτες προέρχονται από το οικογενειακό τους περιβάλλον.

Να σημειωθεί, πάντως, ότι σε μόλις 60 χώρες έχει θεσπιστεί νομοθεσία με την οποία απαγορεύεται πλήρως η άσκηση σωματικής βίας εις βάρος των παιδιών. Πρώτη ήταν το 1979 η Σουηδία. Ακολούθησε το 1983 η Φινλανδία και το 1987 η Νορβηγία. Πρόσφατα η Λιθουανία, το Μαυροβούνιο και η Σλοβενία ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο, ενώ η Ελλάδα θεσμοθέτησε προστατευτικό πλαίσιο το 2006. Βέβαια, η σχετική προστατευτική νομοθεσία αφορά μόλις το 9% των παιδιών παγκοσμίως.

Γένους θηλυκού… η σεξουαλική κακοποίηση

Την ίδια στιγμή, δεν είναι λίγα τα κορίτσια παγκοσμίως που υφίστανται σεξουαλική κακοποίηση. Σύμφωνα με την έκθεση της UNICEF περί το 1% των κοριτσιών σε 30 χώρες έχει καταγραφεί ότι έχουν εξαναγκαστεί να παρέχουν σεξουαλικές υπηρεσίες. Ενώ σε 38 χώρες με χαμηλό και μεσαίο ΑΕΠ και περί τα 17 εκατομμύρια ενήλικες γυναίκες έχουν δηλώσει ότι σε παιδική ηλικία υπέστησαν σεξουαλική κακοποίηση. Μεταξύ αυτών των χωρών είναι το Καμερούν, το Κογκό, η Γκάνα, η Ρουάντα, η Γκαμπόν.

Δραματική είναι η κατάσταση και στις 28 χώρες της Ευρώπης, όπου έχει καταγραφεί ότι 2,5 εκατομμύρια γυναικών αναγκάστηκαν να παρέχουν σεξουαλικές υπηρεσίες πριν την ηλικία των 15 ετών με την πρωτιά να έχει το Λουξεμβούργο, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γαλλία, η Ολλανδία. Την 16η θέση έχει η Κύπρος και την 25η η Ελλάδα. Ενώ στην Μόνο το 2016 καταγράφηκαν 9 εκατομμύρια κορίτσια ότι έχουν πέσει θύματα σεξουαλικής βίας. Το τραγικό της υπόθεσης είναι ότι 9 στα 10 κορίτσια που έχουν υποστεί σεξουαλική βία, την πρώτη φορά εκτέθηκαν σε ηλικία μεταξύ των 10 και 19 ετών. Στις περισσότερες περιπτώσεις τα κορίτσια κρατούν την κακοποίηση κρυφή και δεν ζητούν ποτέ βοήθεια φοβούμενα τα αντίποινα από τους θύτες.

Κάθε 7 λεπτά ένας έφηβος χάνει τη ζωή του

Οι θάνατοι ανηλίκων είναι η τραγική κατάληξη της βίας που υφίστανται. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της UNICEF κάθε επτά λεπτά ένας έφηβος χάνει τη ζωή του. Το φαινόμενο έχει ενταθεί τα τελευταία χρόνια. Μόνο το 2015, καταγράφηκαν 1,2 εκατομμύριο θάνατοι ατόμων κάτω από την ηλικία των 20 ετών. Την ίδια ώρα, 2 στα 3 θύματα είναι παιδιά και έφηβοι ηλικίας 10 έως 19 ετών. Όπως έχει καταγραφεί, έφηβοι ηλικίας 10 έως 14 ετών έχουν περισσότερες πιθανότητες να χάσουν τη ζωή τους από την άσκηση βίας σε βάρος τους. Περί το 50% των ανθρωποκτονιών είναι εις βάρος εφήβων σε χώρες της Λατινικής Αμερικής και της Καραϊβικής (Βενεζουέλα, Ονδούρα, Κολομβία Ελ Σαλβαδόρ και Βραζιλία). Εκτεταμένο είναι το φαινόμενο στις ΗΠΑ με καταγεγραμμένη την πλειονότητα των ένοπλων επιθέσεων. Την ίδια ώρα, σε Μέση Ανατολή και Βόρεια Αφρική τα παιδιά πέφτουν θύματα των συρράξεων. Αρκεί να σημειωθεί ότι 125 εκατομμύρια έφηβοι ζουν σε εμπόλεμες ζώνες. Μόνο μέσα στο 2016, έχουν καταγραφεί περίπου 500 επιθέσεις ή απειλές επιθέσεων σε σχολεία 18 χωρών που πλήττονται από συρράξεις ή πόλεμο.

Προς το 2030

Με βάση αυτά τα στοιχεία, η προβολή που κάνουν οι μελετητές της UNICEF δείχνουν ένα δυσοίωνο μέλλον για τα παιδιά. Εκτιμούν ότι εάν ο ρυθμός άσκησης βίας κατά των παιδιών παραμείνει ο ίδιος, το 2030 περί τα 2 εκατομμύρια παιδιά και έφηβοι ενδεχομένως να καταλήξουν στον θάνατο μετά από άσκηση βίας σε βάρος τους.

Άλλωστε, οι στόχοι της ατζέντας του ΟΗΕ για τη βιώσιμη ανάπτυξη για 2030 ως προς την προστασία της παιδικής ηλικίας δίνουν έμφαση στον τερματισμό της βίας που τραυματίζει τις τρυφερές ψυχές των ανηλίκων. Οι στόχοι δεν είναι μόνο αυτοί. Εστιάζουν, επίσης, στη βελτίωση της υγείας, της εκπαίδευσης, της διαβίωσής τους σε ένα ασφαλές και καθαρό περιβάλλον και στην ισότητα ευκαιριών για να επιτύχουν μια καλύτερη ζωή.

Η ατζέντα για τους στόχους του 2030 θέτει ψηλά τις δράσεις για τη μείωση της θνησιμότητας των παιδιών. Σκοπός είναι έως τότε να χάνουν τη ζωή τους λιγότερα από 70 παιδιά ανά 100.000 γεννήσεις σε σχέση με τους 216 θανάτους που καταγράφονται στις μέρες μας. Στην ίδια κατεύθυνση γίνονται ενέργειες μέσω εμβολιαστικών και ιατρικών προγραμμάτων για τον τερματισμό θανάτων σε παιδική ηλικία από επιδημίες και ασθένειες όπως η μάλαρια, η φυματίωση, η υπατίτιδα και το AIDS. Να σημειωθεί ότι από το 2000 έως σήμερα έχουν σωθεί περί τα 50 εκατομμύρια παιδιά σε χώρες με χαμηλός και μεσαίο ΑΕΠ. Αλλά αυτό προφανώς δεν είναι αρκετό αφού η θνησιμότητα των παιδιών σε νηπιακή ηλικία παραμένει σε υψηλά επίπεδα. Δυστυχώς, το 2016 έχασαν τη ζωή τους 5,6 εκατομμύρια νήπια.

Με αυτά τα δεδομένα, η UNICEF θέτει ως προτεραιότητα έως το 2030 να μειωθεί η θνησιμότητα των νεογέννητων στα 10 εκατομμύρια νήπια από 60 εκατομμύρια που καταγράφηκαν το 2017. Βέβαια, από τα στοιχεία προκύπτει ότι μια στις τρεις χώρες πρέπει να εντείνει τις προσπάθειες για να σωθούν 191 εκατομμύρια παιδιά, καθώς υψηλά ποσοστά παιδικής θνησιμότητας να εντοπίζονται σε Λεσότο στη Ν. Αφρική, Κεντρική Αφρικανική Δημοκρατία, Πακιστάν, Σομαλία, Ακτή Ελεφαντοστού, Τσαντ. Συχνοί, όμως, είναι οι θάνατοι και των μητέρων, καθώς καταγράφεται ότι κάθε μέρα 830 γυναίκες πεθαίνουν. Το 2015 απεβίωσαν 303.000 μητέρες για λόγους που σχετίζονται με την γέννα. Το θλιβερό φαινόμενο εντοπίζεται συχνά σε Αγκόλα, Αιθιοπία, Κένυα, Νίγηρα, Νιγηρία, Ταζμανία, Φιλιππίνες και Μπαγκλαντές.

Εξάλλου, “οι στόχοι του 2030 για τη βιωσιμότητα του παιδικού πληθυσμού επιτάσσουν επιτάχυνση της υλοποίησης των αναγκαίων παρεμβάσεων”, τονίζει στο μήνυμά της η εκτελεστική διευθύντρια της UNICEF, Ενριέττα Φόρε. Επισημαίνει, μάλιστα, ότι εάν αυτό δεν καταστεί εφικτό έως τότε 10 εκατομμύρια παιδιά μέχρι την ηλικία των 5 ετών θα έχουν χάσει τη ζωή τους από αιτίες που μπορούσαν να είχαν προβλεφθεί. Επίσης, εκτιμάται ότι τουλάχιστον 31 εκατομμύρια παιδιά δεν θα έχουν αναπτυχθεί σωστά λόγω έλλειψης επαρκούς σίτισης, 22 εκατομμύρια παιδιά δεν θα έχουν πρόσβαση στη βασική εκπαίδευση και τέλος χωρίς άμεσα μέτρα 670 εκατομμύρια άνθρωποι σε παγκόσμια κλίμακα δεν θα έχουν πρόσβαση σε καθαρό πόσιμο νερό, πράγμα που θα θέσει σε κίνδυνο την επιβίωσή τους.

Διαβάστε επίσης...

«Το δις εξαμαρτείν και στις εγγραφές των Γενικών Λυκείων»

Tweet Η άκρως προβληματική διαδικασία εγγραφών στα Επαγγελματικά Λύκεια που εφαρμόστηκε πέρυσι από το Υπουργείο …

Προσωρινοί πίνακες αναπληρωτών εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης

Tweet Ανακοινώθηκαν στο Υπουργείο Παιδείας οι προσωρινοί πίνακες αναπληρωτών εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Δείτε τους. Από …

ΑΔΕΔΥ : Με αφορμή τις απολύσεις 24.000 αναπληρωτών εκπαιδευτικών

TweetΠραγματοποιούνται σε λίγες μέρες 24.000 και πλέον απολύσεις αναπληρωτών εκπαιδευτικών πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, πολλοί …

Αφήστε μια απάντηση