Tελικά πόσο αξίζει η ζωή ενός παιδιού;

 

 Ένα επίκαιρο σήμερα άρθρο που μας είχε στείλει στο http://greekteachers.gr η Ευαγγελία Θεοδωρίδου, Ελληνίδα νηπιαγωγός στο Umeå, στη Σουηδία το Φεβρουάριο του 2014 με αφορμή τότε αυτοκτονίες παιδιών σαν την πρόσφατη αυτοκτονία του Βαγγέλη Γιακουμάκη.Γιατί το θέμα μας θα πρέπει να είναι και η αποτροπή των αυτοκτονιών, όχι μόνο ο σχολικός εκφοβισμός που είναι μια από τις  αιτίες της.

Ένα δεκατριάχρονο κορίτσι από την Kumla έθεσε τέρμα στη ζωή του, πέφτοντας στις γραμμές του τρένου , μην αντέχοντας άλλο τις απειλές που δεχότανε για δημοσιοποίηση γυμνών φωτογραφιών του από κάποιον σαρανταπεντάχρονο που γνώρισε στο διαδίκτυο. (8 SIDOR, Σουηδία, 2014-02-04) Ένα δεκατετράχρονο κορίτσι από την Ελλάδα αποφάσισε να αυτοκτονήσει επειδή κάποιος που γνώρισε είχε δημοσιοποιήσει γυμνές φωτογραφίες της στο διαδίκτυο. Την τελευταία στιγμή το έσωσε η μητέρα της. Τελικά αναγκάστηκε όλη η οικογένεια να ξεριζωθεί και να αλλάξει ζωή και τόπο κατοικίας για να σώσουν το κορίτσι από τους χλευασμούς.( Kαθημερινή, Ελλάδα, 2014-02-02) Δύο διαφορετικές εφημερίδες, σε δύο διαφορετικές χώρες που τις χωρίζουν 3327 χιλιόμετρα περίπου και τις ενώνει μία τραγωδία. Ένα παιδί που ζει έναν εφιάλτη με τραγικές συνέπειες για το ίδιο και το περιβάλλον του. Στη μια περίπτωση το παιδί αυτοκτονεί, βυθίζοντας την οικογένειά του στη δυστυχία και στην άλλη το παιδί σώζεται, αλλά ζει πάντα με το φόβο της αποκάλυψης του παρελθόντος του. Και είμαι σίγουρη ότι αν ψάξουμε και άλλες εφημερίδες θα βρούμε την ίδια είδηση και το μόνο που θα αλλάζει θα είναι τα στοιχεία του παιδιού. Η κατάληξη του γεγονότος θα είναι πάντα τραγική. Και αναρωτιέμαι εγώ: ‘’ Ή ανθρώπινη ζωή τελικά πόσο αξίζει΄΄; – Μία φωτογραφία; -Δύο φωτογραφίες; – Ένα βιντεάκι με το κινητό που διαρκεί λίγα λεπτά και καταγράφει κάποια προσωπική στιγμή; Και από πότε κάποιος ξένος αποφασίζει για τις ζωές των άλλων; Ποιός του έδωσε αυτό το δικαίωμα να εισβάλλει στις ζωές μας και να τις ορίζει; Και τελικά γιατί το τίμημα που πρέπει να πληρώσουμε για κάποιο λάθος μας πρέπει να είναι τόσο βαρύ; Και μιλάω για ‘’λάθος’’, γιατί όταν αναφερόμαστε σε ένα κορίτσι ή ένα αγόρι 8, 9, 10, 13, 14….. χρόνων, αναφερόμαστε σε ένα παιδί. Και τα παιδιά κάνουνε λάθη. Και εμείς οι μεγάλοι οφείλουμε να στεκόμαστε δίπλα τους και να τα στηρίζουμε. Ο ρόλος μας δεν περιορίζεται μόνο στο να τα συμβουλεύουμε και να τα προφυλάσσουμε από τους κινδύνους που υπάρχουν γύρω τους αλλά επεκτείνεται και στο να σταθούμε μπροστά τους ως ασπίδα προστασίας σε οποιοδήποτε απειλή εμφανιστεί και θελήσει να τα βλάψει. Και ο ρόλος μας σαν γονεις είναι να τα διδάξουμε ότι η προβολή του γυμνού σώματος δε θα πρέπει να αποτελεί αντικείμενο χλευασμού και εξευτελισμού. Ας μην ξεχνάμε πως το γυμνό σώμα στην αρχαιότητα ήταν εξιδανικευμένο: “νους υγιής εν σώματι υγιεί”, έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες και είχανε απόλυτο δίκιο. Αυτή η αντίληψη για το γυμνό σώμα ήταν μοναδική. Ένα γυμνό άγαλμα αποτελούσε ύμνο για το ‘’Καλό’’, το ΄΄Αγαθόν΄΄ και το ΄΄Αληθές΄΄. Δεν ήταν προκλητικό. Δεν ήταν ΄΄ χυδαίο΄΄. Αντίθετα εξέφραζε το υψηλό επίπεδο στο οποίο είχε φτάσει ο ελληνικός πολιτισμός εκείνη την εποχή. Μια επίσκεψη στο αρχαιολογικό μουσείο της Αθήνας στην Ελλάδα αρκεί για να πειστούμε για αυτό. Ποιος είναι αυτός που δε θα νιώσει δέος και σεβασμό για την τελειότητα του ανθρώπινου σώματος όταν σταθεί μπροστά στον ολόγυμνο Κούρο, που δεσπόζει μέσα στην αίθουσα του μουσείου; Ποιος είναι αυτός που δε θα θαυμάσει την τελειότητα της ‘’Αφροδίτης΄΄ στο σύμπλεγμα με τον Πάνα και τον Έρωτα; Ποιος είναι αυτός που δε θα ταξιδέψει πίσω στο χρόνο για να βρεθεί μέσα στο στάδιο με τον ‘’Δισκοβόλο΄΄? Ποιος είναι αυτός που θα σκεφτεί να υποτιμήσει το σώμα, το ναό της ψυχής και του πνεύματος όταν δει ένα γυμνό κορμί; Μόνο κάποιος που είναι αμόρφωτος στο πνεύμα και στην ψυχή. Μόνο κάποιος που δεν έχει ΄΄παιδεία΄΄. Και με τον όρο ΄΄παιδεία΄΄ εννοούμε το σύνολο των πολιτιστικών στοιχείων που απαιτούνται ώστε να διασφαλίζεται η συνέχεια και η διάρκεια του συστήματος στο πολιτιστικό επίπεδο που έχει επιτευχθεί απ’ την προηγούμενη γενιά και ώστε να μην υπάρχει η πιθανότητα παλινδρόμησης σε παλαιότερα στάδια.(Βικιπαίδεια) Η παλινδρόμηση σε παλαιότερα στάδια πολιτισμού αποτέλεσε και τη βασική αιτία που το ανθρώπινο σώμα έπαψε να αποτελεί αντικείμενο θαυμασμού και σεβασμού και μετατράπηκε σε πηγή χλευασμού και εξευτελισμού. Το ποιος οδήγησε την κοινωνία σε αυτό το στάδιο δεν είναι η ώρα να το αναφέρουμε. Μία όμως μικρή αναδρομή στο παρελθόν θα μας βοηθήσει στο να βρούμε τον υπαίτιο για αυτή τη μεταστροφή. Το ερώτημα είναι τώρα τι κάνουμε. Τι μπορεί να κάνει ένας γονιός όταν το παιδί του βρεθεί σε μια τέτοια κατάσταση; Τι γίνεται αν το κακό χτυπήσει και τη δική μας πόρτα; Ψυχολόγος δεν είμαι, οπότε δεν μπορώ να κάνω κάποια ανάλυση στηριζόμενη σε έρευνες και αποτελέσματα. Ούτε και μπορώ να δώσω κάποια επιστημονική ερμηνεία στο ερώτημα που θέτω. Είμαι απλά μια μητέρα που έχει δυο μικρά παιδιά και ανησυχώ για όσα γίνονται και είμαι και ένας απλός άνθρωπος που αδυνατεί να καταλάβει τι είναι αυτό που μπορεί να οπλίσει την θέληση ενός παιδιού να βάλει τέλος στη ζωή του. Έχω διδαχθεί στα σχολικά μου χρόνια όλους τους αρχαίους έλληνες καλλιτέχνες, το Φειδία, τον Πραξιτέλη, τον Λύσιππο, την Σαπφώ που ύμνησαν το γυμνό σώμα. Έχω κλάψει μπροστά στον Ερμή του Πραξιτέλη και στη γυμνόστηθη Αφροδίτη της Μήλου. Με περηφάνεια περιπλανήθηκα μέσα από τους αρχαίους έλληνες συγγραφείς στους διαδρόμους και στα στάδια της Αρχαίας Ολυμπίας, εκεί που οι αθλητές αγωνίζονταν γυμνοί για να κατακτήσουν απλά τον ‘’Κότινο’’, ένα στεφάνι ελιάς. Και με τον Όμηρο ταξίδεψα στην Τροία, εκεί που ο Αχιλλέας οργάνωσε αγώνες, όπου συμμετείχαν γυμνοί αθλητές, για να τιμήσει το φίλο του τον Πάτροκλο. Δεν μπορώ λοιπόν να νιώσω ντροπή ή απέχθεια μπροστά στο γυμνό σώμα. Δεν μπορώ να χλευάσω κάποιο άτομο- και ιδιαίτερα αν πρόκειται για παιδί- επειδή κάποιος κακοήθης και ΄΄απαίδευτος΄΄ άνθρωπος δημοσιοποίησε κάποιες φωτογραφίες στο διαδίκτυο. Και αυτό το έχω διδάξει στα παιδιά μου και στους μαθητές μου. Αυτός που θα πρέπει να ντρέπεται δεν πρέπει να είναι το άτομο που βρίσκεται στη φωτογραφία αλλά το άτομο που κρύβεται πίσω από τη φωτογραφία και καλύπτεται πίσω από τη δειλία της πράξης του. Το σώμα μας γυμνό ή ντυμένο με ρούχα είναι το ίδιο. Το μυαλό μας είναι αυτό που μας χαρακτηρίζει και η δύναμη που έχουμε να αντιμετωπίζουμε τις διάφορες καταστάσεις που μας παρουσιάζονται. Και αυτό οφείλουμε να το διδάξουμε στα παιδιά μας. Και αν σε κάποια στιγμή απερισκεψίας αυτά εκθέσανε το σώμα τους και μπλεχτήκανε στα δίχτυα κάποιων επιτήδειων εμείς οφείλουμε να τα κρατήσουμε σφιχτά από το χέρι και να σταθούμε δίπλα τους. Γυμνοί αν χρειαστεί, μα δίπλα τους. Να μπούμε στη δική τους θέση. Μπορεί να γελιοποιηθούμε, μπορεί να κατηγορηθούμε για ‘’προσβολή της δημοσίας αιδούς’’, μπορεί να χάσουμε τις δουλειές μας, γιατί η ΄΄γύμνια΄΄ του ανθρώπινου σώματος αντιτίθεται στον καθωσπρεπισμό της κοινωνίας μας, αλλά θα έχουμε κερδίσει το παιδί μας. Άλλωστε τί είναι το γυμνό σώμα; ‘’΄Eνα σώμα γυμνό είναι η μοναδική προέκταση της νοητής γραμμής που μας ενώνει με το μυστήριο’’ .(Οδυσσέας Ελύτης, 1911-1996, Ποιητής, Νόμπελ 1979) . Τίποτα περισσότερο. Τίποτα λιγότερο. Ευαγγελία Θεοδωρίδου ( Ελληνίδα νηπιαγωγός στο Umeå, στη Σουηδία)

Διαβάστε επίσης...

Εκδήλωση για τον εορτασμό της 25ης Μαρτίου, με θέμα: «Χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά»

TweetO Πειραϊκός Σύνδεσμος, το Μουσείο Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων και η Φιλολογική Στέγη Πειραιώς σας …

Κριτήρια επιλογής και όροι υποβολής διδακτικών σειρών και προαιρετικών βοηθημάτων για τη β’ ξένη γλώσσα δημοτικού σχολείου για το σχολικό έτος 2024-2025

Tweet Από το Υπουργείο Παιδείας και Θρησκευμάτων ανακοινώνεται ότι για το σχολικό έτος 2024-2025 θα …

Οι απαντήσεις του υπ. Παιδείας σε θέματα σχολείων της Γερμανίας

TweetΣε συνάντηση του ΔΣ της ΕΛΜΕ Βόρειας Ρηνανίας Βεστφαλίας  Γερμανίας με τον Γενικό Γραμματέα   …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *