Συγκλονιστική επιστολή αναπληρώτριας στον Κώστα Γαβρόγλου

Αξιότιμε Υπουργέ Παιδείας κύριε Γαβρόγλου,

Στην Ελλάδα, όπως σαφώς γνωρίζετε, έχουμε την δασκάλα «βαλίτσα», με ετήσια μετακόμιση και αλλαγή περιβάλλοντος. Τα πέντε τελευταία χρόνια ως αναπληρώτρια δασκάλα το δρομολόγιο μου είναι Καβάλα, Σάμος, Καστοριά, Λακωνία, Χανιά με μόνιμη κατοικία στη Θεσσαλονίκη.

Συνεχώς προβληματίζομαι, εάν υπάρχει πιο ταπεινωτική εμπειρία από το να είσαι σε αναμονή, για μια θέση προσωρινής απασχόλησης επαναλαμβανόμενη για πολλά χρόνια. Πώς να τολμήσω να κάνω οικογένεια; Να γίνω μητέρα;

Παρόλα αυτά συμμετέχω σε αυτήν τη διαδικασία εν γνώσει μου ότι με τη συμμετοχή μου νομιμοποιώ πολιτικές που επιδιώκουν την βαθιά αυτοϋποτίμηση. Λες και βάλθηκα να εξαφανίσω την ανθρώπινη αξιοπρέπεια. Χρεώθηκα με δάνειο που ποτέ δεν πήρα. Δεν υπάρχει χώρος προσφοράς δημόσιου κοινωνικού αγαθού που να επιβαρύνεται με την αθλιότητα της βαθιάς υποτίμησης σε βάρος ανέργων, όπως συμβαίνει στην εκπαίδευση.

Έχω εμπεδώσει ότι είμαι αντικείμενο εκμετάλλευσης και επινόησης μιας σκόπιμης πολιτικής για τη σταδιακή εμπέδωση της επισφαλούς εργασίας. Έχω μεταβληθεί σε αγοραία άνεργη που εκθέτει τον εαυτό της ως εμπόρευμα στην αγορά μοριοδοτημένων υποψηφιοτήτων. Πλασάρω τον εαυτό μου, τα προσόντα μου και τους τίτλους μου σε μια αγορά ζούγκλας. Κοντολογίς, κάθε χρόνο βγαίνω στην αγορά εργασίας ως πωλητής και ως εμπόρευμα ταυτόχρονα. Νιώθω αποξενωμένη ακόμη και από τον ίδιο μου τον εαυτό. Εν κατακλείδι έχω γίνει μια μόνιμη αναπληρώτρια δασκάλα.

Αισθάνομαι ότι είμαι σε κατάσταση αναμονής και επιφυλακής, σαν τα ελικόπτερα «πούμα» που μπορούν να ανταποκρίνονται άμεσα και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες στο επόμενο «επεισόδιο αναπλήρωσης». Πλέον καταλαβαίνω και τους ταξιτζήδες που όταν κάνουν την πρώτη τους κούρσα δεν ξέρουν που θα βρεθούν στην επόμενη.

Μου επιβάλλεται να έχω ετοιμότητα να διδάξω ανά πάσα στιγμή τα πάντα και σε οποιαδήποτε τάξη. Ανακάλυψα ότι δεν προσφέρονται για εφαρμογή όλα όσα μου προτείνανε στο Πανεπιστήμιο (στα μαθήματα διδακτικής μεθοδολογίας) όσον αφορά τα σχέδια μαθήματος ή την ανάγκη προγραμματισμού και προετοιμασίας. Βιώνω έντονα κάθε χρόνο την αντίφαση ανάμεσα στη θεωρία και στη βία της έκτακτης και επείγουσας πράξης.

Πώς μπορώ να πω και να αποδεχτώ ότι έχουμε σωστό εκπαιδευτικό σύστημα; Πώς μπορώ να πω και να αποδεχτώ ότι υφίσταται υπεύθυνο Υπουργείο και υπεύθυνος Υπουργός Παιδείας;

Από την σελίδα : Λιοντάρια Συνέργεια για την Ελλάδα

Διαβάστε επίσης...

Αύξηση 9,8% των επισκεπτών στα μουσεία της χώρας το 2018

TweetΑυξημένος κατά 9,8% ήταν πέρυσι ο αριθμός των επισκεπτών στα μουσεία της χώρας, ενώ στους …

Οι πλαστικές μπάλες στους παιδότοπους κρύβουν κινδύνους για τα παιδιά

TweetΜια έρευνα που δημοσιεύθηκε στο American Journal of Infection Control διαπίστωσε ότι οι πλαστικές μπάλες που υπάρχουν τόσο …

Τομ Χόμπσον: Αφήστε τα παιδιά να κανουν λάθη για να πετύχουν

TweetΤης Αναστασίας Τσιβγούλη «Αφήστε τα παιδιά να παίξουν, να λερωθούν, να χτυπήσουν, να κάνουν λάθη. …

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *